Trzydzieste drugie piętro. Dla mnie, człowieka z lękiem wysokości, wszystkie przyziemne lęki nagle się oddalają. Stają się względne. A wzrok przyzwyczaja się do obłędnie pięknego widoku… Cała mądrość jednak w tym, by do takich widoków nigdy się nie przyzwyczaić. By zachować w sobie świeżość, zachwyt, zadziwienie, ciekawość. Tak jak dziecko, które nigdy nie powinno w nas umrzeć. Wśród personelu spotkałem bardzo mądrą osobę. Pracowała tam już od półtora roku, a wciąż potrafiła cieszyć się tym samym widokiem. Na nowo. Siedziałem z bliską mi osobą. Piliśmy pyszną kawę. Nagle za szybą pojawiła się mała biedronka. Żałuję, że jej nie uwieczniłem. Przyczepiona nóżkami do szkła wędrowała milimetr po milimetrze. Ten widok był…