Grzegorz Turnau śpiewał kiedyś, że „podobno każdy ma swój kawałek cienia – brak cienia jest dowodem nieistnienia – lecz bez kawałka światła nie jest łatwo”. Kawałek cienia, kawałek zwątpienia, kawałek ściemy, kawałek wariactwa, kawałek buntu i niezgody, kawałek nocy i lęku. I dużo kawałków światła, śmiechu, czułości i wrażliwości… Światło i cień. Osobiste blaski i cienie. Przenikają się. Godzenie się z tym, to jakby znak pokoju z własnym życiem i swą historią. To bycie dobrym dla siebie, by w końcu móc kochać innych „jak siebie samego”. W mych: doświadczeniach, lękach, napotkanych ludziach jest też Jego Światło. Nie gniewam się już na cień lub chwilowe ciemności w życiu. Bo z cienia…