Myślałem dzisiaj nad fotografią i słowami pana Michała Gołębiowskiego. Pochodzą ze strony „Mnich stepowy. Literatura, kultura, teologia” na Facebooku. Oto cytat: „z pustki wyłania się kamień a z milczenia słowo”. Kamienie, którymi rzucamy w innych, nie biorą się z Niczego! A Kamień, którym się stajemy? To nie dzieje się tak po prostu ani też z dnia na dzień. Ta nasza znieczulica… Krzywdzimy własną krzywdą! Choćbyśmy się upierali, żaden z tych kamieni, którymi rzucamy w innych, nie jest w stanie wypełnić naszej Pustki… Ani też w drugą stronę — nie wypełnią tych bolesnych Dziur, które zrobiły nam kamienie ludzkich osądów, plotek, obmowy, przekleństwa, zniesławienia! Ile kamieni rzucisz w bliźniego? Ile kamieni…